Vakti Gelmeyen Huzur

   Sabahın durgunluğundayım yine, durgunluğu her nefes alışımda içime çekip hissetmek için çabalıyorum. 
   Huzur dedikleri bu olmalı diyorum bazen. Sonra bir nefes durgunluk dolduruyorum içime. 

Bir huzur arar her insan 
Yaşadığını hissetmek istercesine.
Karmaşadan uzak bir dünya kurar
Karışık benliğinin tam içinde.

   Her karmaşanın içinde bir huzur arayan insanoğlunun hayattaki yolculuğu ne de gariptir. Aradığı huzuru bulmak isterken oluşturduğu karışıklığı, karmaşasına eklediğini bilmez. Hayatında huzuru aramayı bırakmış insanlara bir bakın, karmaşıklık en fazla kimin hayatındadır? Onlar çoktan pes etmiş insanlardır. Artık huzuru aramazlar, daha fazla karmaşa olmasın diye çabalarlar. Bir şeylerin iyi gitmesini beklemezler, daha kötü olmasın diye uğraşırlar.




   Bazen huzuru aramaman gerekir, onun sana gelmesini beklemeli insan. Vaktin huzuru göstermediği anlarda ona ulaşmaya çabalamak, karmaşa yaratmaktan başka neye yarar ki?
    İşte bu yüzden her şey zaman, her şey zamanda, zamanla, zamanında.


ÖZLEM EKİCİ

Paylaş Google Plus
    Blogger Comment
    Facebook Comment

2 yorum:

  1. Huzurla gelen bir nefes Zamanla gelen bir hayat ...Yüreğine Kalemine sağlık Güzel Adaşım Sevgiler ....

    YanıtlaSil
  2. Huzur, zamanı geldiğinde gelir elbet.Ya da huzurlu zaman dilimleri yaratır insan kendince.Kaleminize sağlık:)

    YanıtlaSil