İlahi Aş


Harici kutsallıktan kibari, olduruluş.
Sahnelenmiş mayısta,
Varlığımı karışlayan, ılık her harfi akınımın.
İlk defadan Lida,
Hür havadisler uçurduğundan bahset bize.
Nemden, damla olmak halinden omuzlarında.
Islak alna dokunuş hali belki de makasın.
Ve hislenmek istediğim tüm mabetler için, 
Kokuşmuş olduğumuzdan bahis...

Lida!
Külliyen zor, fuzuli.
Sade hali dokundur cumhuriyete.
Kumaşını mırıldan ki,
Dilek hakkını doldurmadığın her Sapien, esenlik bulsun ataların göğünde.

Evet Lida,
Kamıştan buhrâni mayıs akşamı,
Bireysel siyonistliğini tartışıyoruz.
İlkler dahi öznellikten öte,
Terk ettiğimiz yabanı yutkunuyoruz.

Hayir Lida,
Islıklardan arındırılmış her yalnızlığın,
Kilimini yakmış her yörük mahpusunu serme,
Dakikalarca görme kısraklarını.
Ritüel halinde
Alımsız gösteriler ,
Orta oyunu,
Bağımsız, hür tüm cemiyetler,
Hükmü salınan her üstünlükte dâhi,
Ulusların özgürlük tınısı üflenmiş bir çift kulağa sahibim.

Yeniden Lida,
Sahici bir huzur zannı biriktiriyorum,
Suâl sarmalından öte. 
Yaşanılası kilimler,
Kırılan her oyuncak,
Ve de bütün kedi güçleri adına.
Artıklaştırılmış, pembesiz salınmış tüm çiçekleri
Blues'dan kaplamışım gibi sezin.
Henüz bitmeyen sıradanlığımla kapsa beni.

Lida?
Sesime dokunsun mu sesin ?


Hasan Koyuncu
Paylaş Google Plus
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 yorum:

Yorum Gönder